دوربین‌های DSLR هنوز نمردند : نبرد اصالت و مدرنیسم !

شاید شما هم جزو آن دسته از عکاسان باشید که به دوربین‌های بدون آینه روی آورده‌اید و فکر می‌کنید کار DSLR ها تمام شده است. من در این مقاله به شما اثبات خواهم کرد که دوربین‌های DSLR هنوز نمردند !

در چند سال گذشته، دوربین‌های DSLR شروع به از دست دادن سهم خود از بازار و بخشیدن آن به دوربین‌های بدون آینه بودند. این سبک جدید دوربین ( بدون آینه‌ها ) در یک دهه‌ی گذشته از گمنامی به جریانی رسیده که الآن می‌بینید. روندهای اخیر حاکی از آن است که این مسئله فقط روی کاغذ مطرح نیست. سونی، فوجی و اکنون کانن و نیکون با مجموعه‌ای از دوربین‌ها و لنزها که به هیچ وجه قرار نیست ادامه دهنده‌ی راه DSLR ها باشند، وارد بازار بدون آینه‌ها شدند.

با این حال، فقط به این دلیل که بسیاری فکر می‌کنند، شروع راه جدیدی برای دوربین‌های بدون آینه نمی‌تواند به معنای پایان کار DSLR ها باشد. برخلاف تصور شما، دوربین‌های DSLR هنوز نمردند !

Nikon D750, 85mm, f/2, ISO 2000, 1/350 second

بحث تقابل دوربین‌های بدون آینه و DSLR سال‌هاست که ادامه دارد، اما فکر کردن در مورد این شرایط به صورت باینری ( یعنی یا صفر یا صد به اصطلاح خودمان ) اشتباه است. لازم نیست فقط یکی از آنها باشند. در حقیقت، در جامعه‌ی عکاسی برای هر دو نوع دوربین فضای کافی وجود دارد.

به همان شیوه که دوربین‌های آنالوگ و فیلم‌ها نسبت به دوربین‌های دیجیتال مزایایی را ارائه می‌دهند، DSLR ها نیز چندین ترفند در آستین خود دارند که حتی در عصر حکمرانی مدل‌های مدرن بدون آینه، آنها را منحصر به فرد می‌کند.

قبل از اینکه به متن اصلی مقاله بپردازم، می‌خواهم یک چیز را روشن کنم؛ من طرفدار این نیستم که یک نوع دوربین بهتر از دیگری باشد و این ایدئولوژی من نیست. هر دو نوع دوربین دارای نقاط قوت و ضعف مخصوص به خود هستند.

فقط ممکن است هر کدام از شما یکی از آنها را ترجیح دهد و باید به یاد داشته باشید که انتخاب آنها شما را به یک عکاس خوب یا بد تبدیل نخواهد کرد ! دوربین‌ها ابزاری برای هنر عکاسی هستند. تمام آنچه که من در اینجا می‌گویم این است که دوربین‌های DSLR هنوز نمردند و حتی الآن هم مزایای زیادی برای ارائه دارند.

دوربین‌های بدون آینه‌ای مانند فوجی X100F مزایای زیادی دارند. اما گاهی اوقات DSLR ابزاری مناسب برای کار من است.
Nikon D750, 85mm, f/2, ISO 640, 1/200 second.

منظره یاب اپتیکال

سرفصل هایی که در این مقاله مورد بررسی قرار می دهیم:

دوربین‌های بدون آینه دارای منظره یاب الکترونیکی هستند که به آنها امکان انجام کارهایی را می‌دهد که به راحتی نمی‌توانید با منظره یاب اپتیکال انجام دهید. این بدان معنی نیست که منظره یاب‌های اپتیکال، که در همه‌ی DSLR ها یافت می‌شود، برتری کامل داشته یا به طور کامل شکست می‌خورند. به دور از آن، نمای منظره‌های اپتیکال ممکن است نوردهی واقعی را که در عکس ثبت شده‌ی نهایی می‌بینیم نشان ندهد، اما آنها منظره‌ای کاملاً واضح و طبیعی از صحنه عکاسی به شما ارائه می‌دهند.

Nikon D7100, 85mm, f/2.8, ISO 100, 1/1000 second

منظره یاب‌های الکترونیکی درست مانند تصاویر گرفته شده توسط تمام دوربین‌های دیجیتال از نقاط یا پیکسل‌های جداگانه تشکیل شده‌اند. آنها مانند نگاه کردن به صفحه تلویزیون بسیار ریز و با وضوح بالا هستند. در نتیجه، آنها برخی از محدودیت‌های مشابه با صفحه نمایش را برایتان خواهند داشت.

تراکم پیکسل، سرعت یا نرخ رفرش، دقت رنگ و محدوده داینامیکی هنوز هم در بسیاری از دوربین‌های بدون آینه به آن خوبی که باید نیست. البته تمام اینها در حال بهتر شدن هستند، اما بیشتر منظره یاب‌های الکترونیکی نمایشی دیجیتالی از دنیای واقعی را نشان می‌دهند که دارای محدودیت‌هایی خواهد بود.

منظره یاب‌های اپتیکال هیچ یک از این موارد را ندارند. آنها دنیای واقعی را بدون اندکی تغییر در پیکسل‌ها نشان می‌دهند. بسته به شرایط نورپردازی یا اینکه چقدر دوربین را در معرض نوردهی قرار می‌دهید، صفحه نمایش کند نمی‌شود. لازم نیست نگران دقت رنگ با منظره یاب اپتیکال باشید، زیرا آنچه می‌بینید دقیقاً شبیه جهان واقعی است.

مصرف نیرو همیشه در منظره یاب‌های اپتیکال بهتر است، چرا که به هیچ وجه انرژی مصرف نمی‌کنند. این بدان معناست که می‌توانید عکس‌ها یا کادربندی‌های خود را حتی بدون روشن کردن دوربین خود تنظیم کنید. در حالی که دوربین‌های بدون آینه از این نظر به طرز چشمگیری بهبود یافته‌اند، اما دوربین‌های DSLR هنوز نمردند و هنوز هم از این مزیت استفاده می‌کنند.

انتخاب لنز

کمپانی‌هایی مانند سونی و فوجی دارای ترکیب کاملی از دوربین‌ها و لنزهای بدون آینه هستند که چندین سال است در حال توسعه هستند. کانن و نیکون با لنزهای سری R و Z برای دوربین‌های بدون آینه‌ی خود تلاش می‌کنند به این سطح برسند. اما در این میان، دوربین‌های DSLR همچنان بر این موضوع حکمرانی می‌کنند.

باز هم، این به این معنی نیست که می‌گویند کدام یک بهتر هستند ! فقط این که DSLR ها برای بسیاری از عکاسان امروز از بین نرفتند و ارزش خرید خوبی هم دارند.

Nikon D750, 85mm, f/2.9, ISO 100, 1/1500 second

کانن و نیکون هر دو تنوع بسیار زیادی از لنزها را برای دوربین‌های DSLR خود دارند که در مورد نیکون این مورد به معرفی و عرضه‌ی اولین دوربین این کمپانی با مانت F به سال 1959 باز می‌گردد. پنتاکس، کانن و سایر کمپانی‌ها نیز دارای فهرست پر باری از لنزهای مخصوص DSLR ها هستند، به این معنی که اگر امروز یک دوربین DSLR بخرید، بلافاصله به تعداد زیادی لنز با قابلیت‌های متنوع دسترسی خواهید داشت. ممکن است نمونه‌های قدیمی‌تر از لرزشگیر یا فوکوس خودکار پشتیبانی نکنند، اما آنها ارزان‌تر بوده و یک راه عالی برای گسترش افق‌های دید شما در عکاسی هستند.

همه‌ی دوربین‌های بدون آینه می‌توانند از لنزهای قدیمی با آداپتورهای تبدیل استفاده کنند. به نظر نمی‌رسد که سونی A7R IV یا کانن Eos R محدود به انتخاب جدیدترین لنزها باشد. اما مسئله در آداپتورها چیز دیگری بوده و بعضی اوقات ویژگی‌هایی مانند فوکوس خودکار هنگام کار با آنها محدود است. اگر می‌خواهید به وسیع‌ترین و پر تنوع‌ترین لیست لنزها دسترسی داشته باشید، دوربین‌های DSLR هنوز هم بهترین راه حل موجود برای شما هستند.

ابعاد

دوربین های بدون آینه، به قول خودشان، از نظر ابعاد از دوربین‌های DSLR کوچکتر هستند، زیرا نیازی به جای دادن یک آینه‌ی بزرگ در خود ندارند. این بدان معناست که آنها می‌توانند باریک و جمع و جورتر باشند، که افراد زیادی این مورد را دوست دارند.

از طرف دیگر، یکی از دلایلی که دوربین‌های DSLR هنوز هم نمردند ، این است که بسیاری از عکاسان به دلایل گوناگون به دوربین‌هایی با بدنه‌ی بزرگ نیاز دارند.

The Nikon D750. EXIF: Canon Rebel Ti, 22mm, f/2.5, ISO 100, 1/250 second

اندازه بزرگتر DSLR بدین معنی است که آنها اغلب دارای دکمه‌های بزرگتر و محل‌های قرارگیری دست بزرگتر هستند و هنگام عکاسی با آنها احساس راحت‌تری خواهید داشت. هیچکدام از اینها روی کیفیت تصویر تأثیر نمی‌گذارد، اما این ویژگی‌ها برای بسیاری از افراد مهم است که هنگام عکاسی کار کردن و تعامل با دکمه‌های بزرگ‌تر را ترجیح می‌دهند. برخی در واقع اندازه بزرگتر DSLR ها را ترجیح می‌دهند، به خصوص با توجه به اینکه می‌توانید یک گریپ باتری را هم به آنها اضافه کنید، زیرا در دست احساس استحکام بسیار بیشتری خواهند داشت.

همچنین ابعاد و وزن دوربین‌های DSLR در هنگام استفاده از لنزهای بزرگتر خیلی مسئله‌ی مهمی می‌شود، برای مثال زمانی که بخواهید از لنز 70-200 میلی متری با دیافراگم f/2.8 استفاده کنید، یا حتی یک لنز بزرگتر با فاصله کانونی حدود 18-270 میلی متر. وزن بیشتر دوربین در حفظ تعادل به شما کمک خواهد کرد و باعث می‌شود راحت‌تر دوربین را در دست خود نگه دارید. این یکی از تجربه‌های مهم عکاسان بزرگ در مورد ابعاد کوچک دوربین‌های بدون آینه است.

میراث گذشتگان

گرفتار شدن و در دام اینترنت افتادن در مورد دوربین‌های بدون آینه اتفاق عجیبی نیست. شکی نیست که آنها راه آینده هستند. همچنین، به نظر می‌رسد، هر وبلاگ و کانال یوتیوب مبتنی بر عکاسی پر از بحث درباره آخرین فناوری دوربین‌های بدون آینه است. کافیست که فکر کنید اگر می‌خواهید یک دوربین DSLR را ترجیح دهید، باید به نوعی یک غار نورد خارج از دسترس باشید !

The Nikon D750. Exif: Canon Rebel Ti, 21mm, f/5.6, ISO 100, 1/100 second

یکی از مهمترین نکات در مورد دوربین‌های DSLR دقیقا همین است، آنها چندین دهه است که به فروش می‌رسند.

این بدان معناست که علاوه بر لنزها، برای افرادی که می‌خواهند در مورد استفاده از این سبک دوربین نیز اطلاعات بیشتری کسب کنند، منابع بیشتری وجود داشته باشد. کانن یا نیکون برای دوربین‌های DSLR خود با نام‌های جدید سعی کرده‌اند از همان زبان طراحی همیشگی خود استفاده کرده و اکثر دکمه‌ها، منوها و کنترل‌های خود را بعد از گذشت سال‌ها یا حتی ده‌ها، هنوز تغییر ندهند.

Canon Rebel Ti, 10mm, f/5.6, ISO 100, 1/500 second

اگر به تازگی وارد دنیای عکاسی شده‌اید و می‌خواهید نحوه استفاده از دوربین‌های DSLR را یاد بگیرید، یک فرصت خوب وجود دارد که به کسی مراجعه کنید که می‌شناسید و ممکن است یک مدل مشابه داشته باشد، شاید حتی یک نسخه قدیمی از همان دوربین باشد. این دلیل بسیار مهمی است که بگویم دوربین‌های DSLR هنوز نمردند و کمک بزرگی به افرادی است که می‌خواهند از تجهیزات دوربین سنتی خود بیشترین استفاده را ببرند.

این به این معنا نیست که دوربین‌های بدون آینه پشتیبانی خوبی از نظر گذشتگان یا پیشینه‌ی خود ندارند. برخی مانند فوجی، در دوربین‌های بدون آینه‌ی خود، کنترل‌ها و دکمه‌های دوربین‌های خود را بعد از دوربین‌هایی که چند دهه پیش محبوبیت داشتند، دوباره دارند استفاده می‌کنند. اما فقط به این دلیل که آنها کنترل‌های مشابهی را به اشتراک می‌گذارند، به این معنی نیست که همان میزان پشتیبانی را دارند.

Nikon D200, 50mm, f/1.8, ISO 400, 1/320 second

شما به احتمال زیاد افرادی را می‌شناسید که می‌توانند به شما در یادگیری استفاده از دوربین‌های DSLR کمک کنند، چرا که آنها نیز ممکن است این دوربین‌ها را داشته باشند. به علاوه تعداد وب سایت‌‎ها و آموزش‌های آنلاین برای دوربین‌های DSLR، فقط به دلیل طولانی‌تر بودن عمر آنها، بسیار بیشتر است. مطمئناً، دوربین‌های بدون آینه در این زمینه کم خواهند آورد، اما در حال حاضر نتیجه واضح است، دوربین‌های DSLR هنوز نمردند ! علاوه بر این، هنوز دلایل زیادی برای خرید یکی از آنها وجود دارد.

شما چطور ؟ آیا شما یک عکاسی سنتی با دوربین‌های DSLR هستید یا به بدون آینه‌ها روی آورده‌اید ؟ یا مثل من هستید و از هر دو نوع دوربینی استفاده می‌کنید ؟ من کنجکاو هستم که نظرات شما را بدانم. اگر دلایل دیگری دارید که اثبات کنید دوربین‌های DSLR هنوز نمردند ، لطفاً با ما اشتراک بگذارید.

امیدوارم مقاله‌ی ” دوربین‌های DSLR هنوز نمردند : نبرد اصالت و مدرنیسم ! “ برایتان جذاب بوده باشد. نظرات و پیشنهادات خود را با ما در میان بگذارید. همچنین اگر پرسشی وجود داشت، آن را در بخش نظرات همین پست مطرح کنید تا پاسخ دهم.