عکاسی آسمان شب ، لذتی به بیشماری ستارگان

397
عکاسی آسمان شب ، لذتی به بیشماری ستارگان
عکاسی آسمان شب ، لذتی به بیشماری ستارگانReviewed by دیدنگار on Jan 30Rating: 5.0عکاسی آسمان شب ، لذتی به بیشماری ستارگان | ⭐️ آموزش کاربردی عکاسی از ستارگانعکاسی آسمان شب ، لذتی به بیشماری ستارگان | ⭐️ در این مقاله شما را با تمامی اصول پایه و تکنیک‌های عکاسی نجومی آشنا می کنیم..عکاسی آسمان شب ، لذتی به بیشماری ستارگان

عکاسی آسمان شب و عکاسی ستارگان

با تنوع زیاد دوربین‌ها و لنزهای جدید، هیچ وقت تا به اندازه‌ی امروز، عکاسی آسمان شب و عکاسی ستارگان آسان نبوده است. با این تجهیزات جدید است که شما می‌توانید تصویری شارپ و تمیز از کهکشان راه شیری ثبت کنید. با داشتن تجهیزات خوب، تنها چیزی که نیاز دارید، کمی آگاهی به تکنیک‌ها، صبر و میزانی تجربه و تمرین است. قبل از اینکه شروع کنیم، می‌خواهم به شما بگویم خیلی از این عکس‌هایی که در این مقاله می‌بینید، با استفاده از چندین تکنیک نوردهی و در کنار آن استفاده‌ی بهینه از نرم‌افزار فتوشاپ بدست آمده است. برای داشتن جزئیاتی تکنیکی در عکاسی از آسمان شب ، شما باید تصویری از حداقل میزان نویز و یک فوکوس پهناور داشته باشید. همچنین باید بدانید در شب چگونه برای داشتن یک تصویر خوب از آسمان، نوردهی کنید. در ادامه‌ی این مقاله با جزئیات بیشتری در رابطه با این موضوعات گفتگو خواهیم کرد.

برای عکاسی آسمان شب و عکاسی ستارگان قبل از هر چیز، راه شیری را بیابید.

قبل از اینکه بخواهید یک تصویر چشم گیر از راه شیری داشته باشید، باید بدانید آن را کی و کجا بیابید. بخش مرکزی راه شیری (Galactic Center) یعنی چیزی نزدیک به خانه‌ی ما در کهکشان، بزرگترین و براق‌ترین محل این کهکشان است. در نیمه شمالی کره زمین بخش میانی کهکشان راه شیری در ماه‌های فوریه تا اکتبر، بیش از هر زمان دیگری نمایان است. در اوایل سال، علاقه‌مندان به عکاسی آسمان شب ، برای یافتن آن باید روی افق جنوب شرقی به دنبال آن باشند. کهکشان راه شیری، زمانیکه عکاسی ستارگان علاقه‌ی اول شما از عکاسی باشد، نمایی متفاوت از خود، در افق جنوب شرقی نمایش می‌دهد. این مسیر در اوایل سال از جنوب غربی نمایان شده و با گذشت زمان و نزدیک شدن به انتهای سال، به واضح‌ترین موقعیت خود در شمال شرقی می‌رسد. اپلیکیشن‌های کاربردی فراوانی در پلت فورم‌های iOS و Android وجود دارند تا به علاقه‌مندان به عکاسی آسمان شب ، محل دقیق آنرا نمایش دهند. یکی از بهترین آنها که محل دقیق مرکز کهکشان را در یک پلت فورم دو بعدی به شما ارائه می‌دهد PhotoPills است. این نرم‌افزار که نسخه‌ی اندروید و iOS آن موجود می‌باشند، یکی از کاربردی‌ترین اپلیکیشن‌هایی است که مورد استفاده عکاسان نجومی و علاقه‌مندان به عکاسی ستارگان برای برنامه ریزی دقیق عکاسی‌شان قرار می‌گیرد. ضمنا شما می‌توانید از Photographer’s Ephemeris و همچنین PlanIt استفاده کنید. این دو اپلیکیشن نیز کاربردی همچون PhotoPills دارند. امکان ویژگی واقعیت افزوده در Photographer’s Ephemeris به علاقه‌مندان به عکاسی آسمان شب این امکان را می‌دهد که تنها موبایل خود را به سمت بخشی از آسمان نگاه دارند تا نرم افزار بصورت دقیق و بر روی نقشه، محل اجرام آسمانی موجود در این فضا را در لحظه‌ی اکنون به شما نمایش دهد. ضمنا برای برنامه ریزی‌های بلند مدت برای عکاسی نجومی و عکاسی آسمان شب ، این نرم‌افزار به شما این امکان را می‌دهد که با انتخاب محل و زمان، وضعیت دقیق اجرام آسمانی را در هر موقعیتی به شما نمایش دهد. همچنین اپلیکیشن‌های آموزشی و راهنمای فراوانی نیز وجود دارند که بوسیله‌ی آنها می‌توانید مسیر حرکت کهکشان راه شیری را بیابید. برخی از آنها عبارتند از  SkySafari،  Star Walk، Planets و Star Chart . از میان نرم‌افزارهای دسکتاپ هم می‌توان به اپلیکیشن عالی  Stellarium اشاره کرد.

یافتن آسمان تاریک، کلید عکاسی آسمان شب است.

زمانیکه شروع به عکاسی از ستارگان کنید، تازه درخواهید یافت آلودگی هوا و آلودگی نوری شهرها تا چه میزان جدی هستند. شما از مسافتی که نیاز دارید تا از یک شهر دور شوید، که بتوانید، به یک آسمان کاملا تیره دست یابید، شگفت‌زده خواهید شد. قبل از شروع عکاسی نجومی یا هر نوع عکاسی آسمان شب ، شهرهای نزدیک به محل عکاسی‌تان را بیابید و بر مبنای آنها، سفرتان را برنامه ریزی کنید. بطور مثال زمانیکه که کهکشان راه شیری در بخش جنوبی آسمان قرار دارد، هرگز به موقعیت شمالی محل سکونت‌تان برای عکاسی مراجعه نکنید مگر آنکه قصد دور شدن از شهر را به میزان زیادی داشته باشید.

وب‌سایت ( www.darksitefinder.com/maps/world.html ) می‌تواند به شما در یافتن تاریک‌ترین محل به موقعیت شما جهت عکاسی از آسمان شب کمک کند. در این لینک نقشه‌ای کامل از آلودگی‌های نوری وجود دارد.

تجهیزات مورد نیاز برای عکاسی ستارگان

در سال‌های اخیر، دوربین‌های عکاسی حرفه ای ، پیشرفت شگفت‌انگیزی در بهبود کیفیت عکس‌ها و بویژه رزولوشن آنها بدست آورده‌اند؛ و شما نتایج فوق‌العاده‌ای با دوربین‌های (APS-C) / (Micro Four Thirds) و لنزهای فوق عریض سرعت بالا بدست می‌آورید. اما همچنان بهترین انتخاب برای عکاسی ستارگان ، دوربین‌های فول فریم هستند. دوربین‌های فول فریم مدرن امروزی همچون نیکون D850 با کارایی بالا (High ISO Noise) بسیار فراتر از انتظار شما و دوربین‌هایی که تنها چند سال قبل تهیه کرده‌اید، عکس‌هایی بی‌نظیر از آسمان برای شما به ثبت می‌رسانند. اعتراف می‌کنم، من شاهد نتایج فوق‌العاده‌ای با دوربین‌های سری جدید (Crop) و (Mirrorless) یا همان دوربین های بدون آینه نیز بوده‌ام.

قطعا مهمتر از دوربین‌ها در عکاسی از آسمان شب ، لنزها هستند. زیرا در غالب مواقع دوربین شما تنها توسط لنزتان محدود می‌شود. برای داشتن یک عکس تاثیرگذار از آسمان و ستارگان، شما نیازمند یک دیافراگم کاملا باز بهمراه یک لنز عریض هستید، که قابلیت این را داشته باشند که در بالاترین تنظیمات دیافراگم نیز همچنان تصویری بدون نویز به شما ارائه دهند. یا حداقل بر روی تنظیمات f/2.8 بتوانند این مشکل را به حداقل برسانند. به این مشکل در اصطلاح عکاسی نجومی و عکاسی آسمان شب (Coma Distortion) می‌گویند. در عکاسی آسمان شب ، شما در یک فرصت محدود 30 ثانیه‌ای و یا حتی کمتر برای نوردهی، نیاز دارید لنزی فوق‌العاده شارپ و تمیزی داشته باشید؛ تا توان ارائه‌ی یک تصویر شفاف و صحیح را در هنگامی که دیافراگم در بازترین حالت خود قرار دارد، داشته باشد.

برخی از لنزهای پیشنهادی برای دوربین‌های فول فریم عبارتند از :

لنز نیکون NIKKOR 14-24mm F2.8

لنز کانن Canon EF 16/35mm f/2.8

لنز تامرون Tamron SP 15-33mm F/2.8

و در نهایت Rokinon 14mm f/2.8

برخی از لنزهای پیشنهادی برای دوربین‌های کراپ عبارتند از :

لنز توکینا Tokina 11-20mm F2.8

Rokinon 12mm f/2.8

علاقه‌مندان به دوربین‌های Sony هم می‌توانند نتایج فوق‌العاده‌ای با لنز  FE 16-35mm G Master

و همچنین لنز Sigma’s wide/angle ART داشته باشند. البته این دو لنز در دوربین‌های نیکون و کانن نیز عملکردی عالی دارند.

به صاحبان دوربین‌های فوجی فیلم هم لنز  XF16mmf/1.4 R WR را پیشنهاد می‌کنیم.

صاحبان دوربین‌ها Olympus و پاناسونیک هم می‌توانند از لنز M.Zuiko Digital ED 17mm f1.2 Pro استفاده کنند. البته بخاطر داشته باشید فاصله‌ی کانونی این لنزها معادل 35mm است که به پهناوری بسیاری از لنزهای دوربین‌های فول فریم نیست.

حتما به عکاسان نجومی و علاقه‌مندان به عکاسی آسمان شب و عکاسی ستارگان توصیه می‌کنیم سری هم به بخش لنزهای فروشگاه دیدنگار بزنند تا به روزترین لنزها را با قیمتی مناسب و اصالت کالایی تضمین شده، تهیه نمایند.

برخی

لنز کانن used) Canon EF-S 18-200mm f/3.5-5.6 IS)

لنز نیکون Nikon AF-S DX Nikkor 35mm F1.8G

لنز کانن Canon EF 70-200mm f/2.8L IS III USM

لنز نیکون Nikon AF-S Nikkor 70-200mm F2.8E FL ED VR

لنز نیکون Nikon AF-P DX Nikkor 70-300mm F4.5-6.3G VR

لنز کانن Canon EF 24-105mm f/3.5-5.6 IS STM

داشتن یک سه پایه‌ پایدار برای کاهش میزان حرکت و نویز به کمترین میزان آن، ضروری است. ضمنا مسافت سنج و ریموت می‌تواند به شما در نوردهی بیشترِ تصویر پیش زمینه، کمک کنند. البته که برخی از دوربین‌ها دارای مسافت سنج داخلی هستند. اما یک مسافت سنج قابل برنامه ریزی همچون (Promote) یا (Vello ShitterBoss) می‌توانند بمراتب عکاسی آسمان شب و عکاسی ستارگان را برای شما راحت‌تر کند. مسافت سنج‌های قابل برنامه ریزی بسیار کاربردی‌تر از ریموت‌ها و ساعت دارای زمان سنج هستند.

حالا زمان عکاسی ستارگان است.

برای ثبت تصویر نقطه‌ای از ستاره‌ها یا رد طولانی از آنها در آسمان شب، شما به سرعت شاتری در حدود 30 ثانیه نیاز دارید. البته در عکاسی آسمان شب که از لنزهای سوپر واید (super-wide) استفاده می‌کنید، احتمالا سرعت شاتر شما کمی کمتر خواهد بود. همچون هر گونه‌ی دیگری از عکاسی، سرعت شاتر شما، وابستگی کامل با فاصله کانونی دارد. یک قانون مورد تایید عکاسان برای عکاسی ستارگان ، قانون 500 است. این قانون یعنی فاصله کانونی شما تقسیم بر عدد 500 که، سرعت شاتر را به شما ارائه می‌دهد. با این روش شما کمترین میزان رد نورانی ستارگان را ثبت خواهید کرد. البته گاهی پیش آمده که با این تقسیم نیز من همچنان هاله‌ای از نور را در اطراف ستارگان داشته‌ام، به همین دلیل در برخی از مواقع سرعت شاتر را کمی کمتر از عدد بدست آمده، در نظر می‌گیرم. همچون همیشه، در عکاسی نجومی نیز، تجربه و عکس‌های تستی، بهترین نتیجه را بوجود می‌آورند. زمانیکه تنها با یکبار نوردهی، قصد عکاسی آسمان شب را دارید، پیشنهاد من به شما استفاده از تنظیمات 14mm , f/2.8 و زمان 20 ثانیه است. با توجه به حجم نور آسمان، ایزوی شما باید عددی بین 3200 تا 12800 باشد.

استفاده از تکنیک (Star Stacking) در عکاسی نجومی

با استفاده از این تکنیک، شما می‌توانید عکس‌هایی نقطه‌ای و بسیار شارپ و تمیز از ستارگان آسمان داشته باشید. برای استفاده از این تکنیک شما باید تعداد زیادی عکس با ایزوی خیلی پایین و ایزوی خیلی بالا از ستارگان به ثبت برسانید و سپس آنها را در نرم‌افزار، دقیقا بر روی هم جانمایی کرده تا نوردهی میانگین و ایده‌آل‌تان را بدست آورید. نتیجه‌ی استفاده از این تکنیک، عکاسی ستارگانی است که در آن، کمترین میزان نویز و بیشترین میزان شفافیت وجود دارد. این عمل جانمایی و تلفیق عکس‌ها را می‌توانید براحتی در نرم‌افزار فتوشاپ انجام دهید. در ابتدا، سوژه‌های پیش زمینه‌ی تصویرتان را ماسکه کرده، سپس تمام لایه‌های مجزای عکس‌هایتان را در یک لایه بصورت Smart Object بوجود آورید؛ و در نهایت مود Median Blend را بر روی آن فعال کنید. اگر از سیستم‌های Mac استفاده می‌کنید، نرم‌افزاری با نام Starry Landscape Stacker ( که در اپ استور مک وجود دارد ) بصورت اتوماتیک، تمامی این فرآیند را بسیار آسان برای شما انجام می‌دهد. پس از بدست آوردن تصویری از ستارگان که مورد تاییدتان است، در نهایت پیش زمینه را نیز از حالت ماسکه خارج کنید تا یک عکس باکیفیت از آسمان شب بدست آورید.

برای استفاده از تکنیک Star Stacking ، با دوربین D850 و لنز 14mm f/2.8 من معمولا تنظیمات ایزو را برای 10 ثانیه و 10 بار نوردهی بر روی 12800 تنظیم می‌کنم. شما نیز وظیفه دارید با توجه به دوربین و تنظیمات‌تان، متغیرهای اختصاصی خود را بدست آورید. برخی از دوربین‌ها، سنسورهای نویز فراوانی بر روی رنگ ارغوانی (Magenta) دارند که در عکاسی آسمان شب و عکاسی ستارگان بسیار کاربردی است؛ در صورتی که دوربین شما این امکان را دارد، با ویژگی‌ها و عملکرد آن آشنا شوید. زمانیکه نوردهی شما برای عکاسی نجومی، بسیار کوتاه است بهتر است تا حد امکان میزان ایزو را کاهش دهید تا از نویز رنگ ارغوانی جلوگیری کرده باشید.

نحوه‌ی فوکوس صحیح بر روی ستارگان در هنگام عکاسی آسمان شب

فوکوس صحیح برای یک عکاسی شب می‌تواند تا حد زیادی دارای پیچیدگی باشد. اما یک راهکار ساده برای داشتن شارپ‌ترین و شفاف‌ترین تصویر در هنگام عکاسی ستارگان ، به این صورت است : اگر مرکز لنزتان را بر روی روشن‌ترین ستاره فوکوس کنید، شما می‌توانید ستارگان را در وضعیتی پایدار و شفاف از طریق منظره یاب ببینید. سپس باید بقدری فوکوس دستی‌تان را تغییر دهید تا ستارگان در گردترین و شارپ‌ترین حالت ممکن، نمایان باشند. برای شروع، فوکوس خود را نزدیک به نقطه بی‌نهایت تنظیم کنید تا ستارگان در گام اول بقدری نمایان باشند که بتوانید فریم نهایی‌تان را تنظیم کنید. اگر هم با این روش موفق به دریافت نقطه‌ی دقیق فوکوس نشدید، در طول روز و دقیقا در محلی که می‌خواهید عکاسی کنید، بر روی دورترین سوژه در افق، فوکوس کنید. با این روش نقطه‌ی فوکوس را در شب، بهتر پیدا خواهید کرد. ضمنا می‌توانید برای یادآوری، محل فوکوس را نقطه گذاری یا با یک چسب، علامت گذاری کنید. خیلی به نشان فوکوس بی‌نهایت دوربین‌تان اعتماد نکنید. فوکوس بی‌نهایت، با توجه به عمر لنز، میزان دما و رطوبت محیط، قابل تغییر است. در لنزهای ارزان قیمت نیز این نقطه، بقدری از کالیبره بودن دور است، که استفاده از آن تقریبا بی‌معنا است.

روش‌های نوردهی پیش زمینه در عکاسی آسمان شب

هنگامی که در عکاسی آسمان شب از دیافراگم خیلی باز، فوکوس روی ستارگان و در نهایت ایزوی بسیار بالا استفاده می‌کنید، قطعا تصویر پیش زمینه شما از فوکوس خارج شده و دارای تیرگی و نویز بالا است. برای رفع این مشکل می‌بایست با یک نوردهی مجزا و فوکوس کشی مجدد در یک مسافت نزدیک‌تر بهمراه سرعت شاتر و میزان ایزوی پایین‌تر، تصاویری شارپ و با فوکوس صحیح از پیش زمینه‌تان ثبت کنید. سپس در مرحله‌ی آماده‌سازی نهایی عکس در نرم‌افزار، این عکس‌ها را با هم تلفیق کنید.

در صورت امکان، من برای ثبت تصویر پیش زمینه در عکاسی نجومی از میزان ایزوی 1600 و یا کمتر و سرعت شاتر پائین‌تر استفاده می‌کنم. البته همانطور که گفتیم در عکاسی آسمان شب و عکاسی ستارگان همه چیز وابسته به موقعیت و میزان نور شما است. حواستان باشد در هنگامی که می‌خواهید سوژه‌های پیش زمینه را نوردهی کنید، از میزان نور منطقی استفاده کنید تا نقاط نورانی شدید بهمراه سایه‌های خشن، بدست نیاورید. در عکاسی نجومی، ترجیح من همیشه، نوردهی ملایم است. من برای ثبت سوژه‌های پیش زمینه ( با تنظیمات f/2.8 ) در عکاسی آسمان شب هم از تکنیک (Focus Stacking) استفاده می‌کنم. در این تکنیک نیز همچون (Star Stacking) چند عکس از پیش زمینه به ثبت می‌رسانم و آنها را با هم تلفیق می‌کنم. من تعداد شات‌های کمتری با f-stop بالاتر جهت بدست آوردن عمق میدان مناسب را ترجیح می‌دهم. اما استفاده از f-stop بالاتر بدان معناست که شما باید شاتر خود را برای مدت بسیار طولانی‌تری جهت دریافت نور کافی باز بگذارید، بویژه در عکاسی نجومی در مناطق بسیار تاریک. تنها مشکل اینجاست که اگر به هر علتی مشکلی در این مدت که گاها چندین ساعت به طول می‌انجامد، پیش بیاید، شما باید کل روند عکاسی و نوردهی را از ابتدا تکرار کنید.

با کمی محاسبه و تکرار چند عکس تستی، شما به میزان دقیق سرعت شاتر در هنگام ثبت تصویر پیش زمینه، دست خواهید یافت. بطور مثال ابتدا از ایزوی 12800 و میزان شاتر 30 ثانیه شروع کنید. حالا اگر صحنه کمی تاریک بود، مدت 60 ثانیه را امتحان کنید. به کیفیت عکس‌های تستی توجه نکنید، زیرا تنها قرار است آنها شما را در جهت دریافت تنظیمات دقیق راهنمایی کنند. زمانیکه که به نور و شفافیت مناسب رسیدید، تنها محاسبات بدست آوردن سرعت شاتر و ایزو باقی می‌ماند. اگر می‌خواهید تصویر پیش زمینه را با ایزوی 1600 ثبت کنید، یعنی 3 استاپ از 12800 پایین‌تر آمده‌اید. سرعت شاتر تستی خود را بازای هر یک استاپی که پایین می‌آیید، در عدد 2 ضرب کنید. یعنی در صورتی که در 60 ثانیه نوردهی ( یک دقیقه ) با ایزوی 12800 عکس ایده‌آل‌تان را بدست آوردید، یک را سه بار در دو ضرب کنید ( یک دقیقه x 2 x 2 x 2 مساوی است با 8 دقیقه ) یعنی شما برای ثبت همین عکس با ایزوی 1600 ، باید 8 دقیقه شاتر خود را باز بگذارید. در این صورت و به احتمال خیلی زیاد، شما عکسی از آسمان شب با همان کیفیت خواهید داشت که سوژه‌های پیش زمینه نیز دارای میزان کمتری نویز و شفافیت بیشتر هستند. بخاطر داشته باشید تمامی این محاسبات ما برای عکاسی از آسمان شب در زمانی است که تنظیمات f-stop تغییری نکرده باشد. در صورتی که تنظیمات f-stop و ایزو را بصورت همزمان تغییر دهید، دقیقا با همین نسبت ( ضرب کردن در عدد 2 ) بازای هر یک f-stop که بالا می‌روید باید زمان نوردهی‌تان را هم همچون فرمول قبل در عدد 2 ضرب کنید.

سایر تنظیمات دوربین برای عکاسی نجومی

همچون همیشه بهترین نوع عکاسی برای دریافت بالاترین کیفیت از دوربین و در عین حال قابلیت ویرایش‌های بعدی، استفاده از فرمت خام RAW است. تنظیمات وایت بالانس (White Balance) در فایل RAW اهمیتی ندارد اما در تصویری که در LCD دوربین‌تان می‌بینید، متغیری مهم است. حالا مشکل اینجا است که هیستوگرام (Histogram) اکثر دوربین‌ها، تنظیمات پیشنهادی برای وایت بالانس را مطابق با تصویر پیش نمایش JPEG مورد قضاوت قرار می‌دهد. بنابراین تا حد امکان به تنظیمات وایت بالانس صحیح، نزدیک باشید. من معمولا تنظیمات وایت بالانس را برای عکاسی آسمان شب بصورت دستی تنظیم می‌کنم. در عکاسی آسمان شب و عکاسی ستارگان ، بهترین تنظیمات هیستوگرام، چیزی در حدود 3800K تا 4000K است. شما سپس می‌توانید میزان صحیح وایت بالانس را بوسیله‌ی نرم‌افزار لایت روم (Lightroom) بدست آورید.

پیشنهاد عمومی من برای عکاسی آسمان شب ، نوردهی بالا با حداقل میزان نویز است. در رابطه با تصویر پیش زمینه در عکاسی ستارگان نیز تا حد امکان، بالاترین میزان نوردهی را انتخاب کنید. این موضوع علاوه بر اینکه نقاط تاریک فریم را از بین می‌برد، از روشنایی‌های غیر طبیعی ستارگان نیز جلوگیری می‌کند. شما می‌توانید از روشی که به آن (Dark Frame) می‌گویند نیز استفاده کنید. با این تکنیک دوربین شما یکبار در هنگامی که شاتر کاملا بسته است، همان مدت زمان نوردهی را حفظ کرده تا در عکس نهایی بتواند نقاطی که دارای روشنایی بیش از حد است را حذف کند. البته این تکنیک در زمانی که از حالت RAW استفاده می‌کنید کاربرد دارد. درست است که رعایت این روش، زمان نوردهی شما را دو برابر می کند، اما در صورتی که قصد استفاده از تکنیک (Star Stacking) را داشته باشید، بسیار کاربردی است.

حالا با مبانی عکاسی آسمان شب و عکاسی ستارگان آشنا شده‌اید.

تا اینجای کار شما تقریبا با تمامی اصول پایه و تکنیک‌های عکاسی نجومی آشنا شده‌اید. حالا زمان آن فرا رسیده است که با استفاده از اپلیکیشن‌هایی که به شما معرفی کردیم، بهترین موقعیت و شرایط عکاسی را در نزدیکی محل سکونت‌تان بیابید و شروع به تمرین این سبک دوست داشتنی از عکاسی، کنید.

منتظر تصاویر شما هستیم.


با مجله دیدنگار همراه باشید تا پاسخ تمامی سوالاتتان را دریافت کنید

مقاله عکاسی آسمان شب ، لذتی به بیشماری ستارگان برای شما مفید بود؟

اگر در زمینه عکاسی فعالیت می‌کنید، تجربیات خود را در قسمت نظرات با ما در میان بگذارید

⭐️ مشاهده فروشگاه اینترنتی دوربین و لوازم عکاسی دیدنگار ⭐️

ارسال نظر

*

code