سیستم کمیاب

راهنمای خرید دوربین : چه دوربینی برای من مناسب است ؟

2201
راهنمای خرید دوربین : چه دوربینی برای من مناسب است ؟
راهنمای خرید دوربین : چه دوربینی برای من مناسب است ؟Reviewed by دیدنگار on Jul 21Rating: 5.0در مقاله‌ی راهنمای خرید دوربین قصد دارم به بررسی تمامی فاکتورهایی که لازم است در هنگام انتخاب و خرید یک دوربین خوب در نظر داشته باشید بپردازم..راهنمای خرید دوربین : چه دوربینی برای من مناسب است ؟

در مقاله‌ی راهنمای خرید دوربین قصد دارم به بررسی تمامی فاکتورهایی که لازم است در هنگام انتخاب و خرید یک دوربین خوب در نظر داشته باشید بپردازم.

هنگامی که کمپانی Eastman Kodak از دوربین Brownie در سال ۱۹۰۰ رونمایی کرد، چیزی بیش از یک جعبه مقوایی با یک لنز و یک رول فیلم نبود ( مفهومی که در سال ۲۰۱۹ هیچ چیز از آن باقی نمانده است و به طور کلی تغییر کرده ). این دوربین گرچه بسیار ساده بود، اما مهمترین حرکت در جهت انقلاب دوربین‌های عکاسی نیز به حساب می‌آمد.

در آن روزها خرید دوربین بسیار ساده‌تر از امروزه بود. بیش از یک قرن پیشرفت پس از معرفی آن، باعث شده تا حالا بازار دوربین‌ها به شدت گسترده‌تر باشد. امروزه دوربین‌های بسیار پیشرفته و متنوعی وجود دارند که هر کدام قابلیت‌های خاصی را ارائه می‌دهند و برای دسته‌ی خاصی از کاربران طراحی شده‌اند. قطعا با چنین شرایطی انتخاب دوربین کار آسانی نخواهد بود.

اما همه چیز فقط انتخاب بین دوربین‌ها نیست، بلکه امروزه دوربین گوشی‌های هوشمند هم پیشرفت‌های فراوانی داشتند و می‌توانند نیازهای بسیاری از کاربران را برآورده کنند. بنابراین ابتدا باید ببینید گوشی شما می‌تواند نیازهایتان را تامین کند یا باید حتما به سمت خرید یک دوربین حرفه‌ای‌تر بروید. انتخاب در این حالت برای بسیاری واقعا سخت خواهد بود.

اما وقتی وارد دنیای دوربین‌ها می‌شوید، از مدل‌های چند صد دلاری تا چند صد هزار دلاری در مقابلتان قرار خواهد گرفت. جدایی از آن مارک‌های مختلف، مشخصات فنی متفاوت و بسیاری موارد دیگر در مسیر انتخاب شما قرار دارند که باز هم کار را سخت‌تر می‌کنند.

این راهنمای خرید را به گونه‌ای نوشتم که اشخاصی که می‌خواهند برای اولین بار یک دوربین بخرند در مسیر درستی قرار بگیرند. همچنین توضیح جامعی در مورد مبحث مگاپیکسل و سنسور دوربین دادم که قطعا برای بسیاری از کاربران ابهام زدایی خواهد کرد. در واقع در پایان شما خواهید فهمید که چرا سنسور بزرگتر بهتر است.

پیشنهاد نویسنده : دوربین‌های DSLR هنوز نمردند : نبرد اصالت و مدرنیسم !

خب دیگر، بیش از این وقت را تلف نکنیم، با من همراه باشید !

دوربین‌های کامپکت ( Point-and-shoot )

دوربین‌های کامپکت یا همان دوربین‌های پوینت اند شوت طیف گسترده‌ای از دوربین‌های دیجیتال را شامل می‌شوند. این دسته از دوربین‌ها بسیار کوچک بوده و قیمتی مقرون به صرفه دارند، همچنین برای استفاده ساده‌ترین نوع دوربین به شمار می‌روند.

معمولا مدل‌های پیشرفته‌تر این دوربین‌ها لنزهایی گسترده دارند که انعطاف پذیری را بیشتر می‌کنند. این دسته که کمی گران‌تر هستند سنسورهایی بزرگتر نیز دارند، اما معمولا تنظیمات دستی خیلی پیشرفته‌ای را ارائه نمی‌دهند و کاملا مبتدی هستند.

همچنین لازم است دقت داشته باشید که این دوربین‌ها به لنزی ثابت مجهز شده‌اند و شما نمی‌توانید آن را تعویض کنید.

در سال‌های گذشته محبوبیت این دسته از دوربین‌ها به شدت کاهش یافته و حالا کمپانی‌های تولید کننده نیز سعی در تولید دوربین‌هایی با کیفیت بالاتر و قیمتی رقابتی دارند. دوربین‌های فیلم برداری نیز دقیقا به همین سرنوشت دچار شده و جای خود را به دوربین‌های DSLR و بدون آینه داده‌اند.

برخی از دوربین‌های کامپکت در بازه‌ی قیمتی بین ۱۰۰ تا ۲۰۰ دلار قرار می‌گیرند، اما باید توجه داشته باشید که کیفیت تصویر آنها عموما پایین‌تر از گوشی‌های هوشمند است. تا حدود دو سال پیش تنها برتری آنها زوم اپتیکال بود که حالا گوشی‌های هوشمند نیز کم کم به سمت استفاده از آن می‌روند و این جای خالی را پر کرده‌اند.

برای اینکه بتوانید کیفیت و امکاناتی بهتر نسبت به گوشی‌های هوشمند داشته باشید، باید به دوربین‌هایی نگاه کنید که سنسورهای بزرگی داشته باشند، نظیر خانواده‌ی RX100 سونی که یک سنسور ۱ اینچی بسیار با کیفیت دارند. این دوربین‌ها از ۵۰۰ دلار شروع می‌شوند، اما در شرایطی قیمت آنها تا ۱۵۰۰ دلار هم می‌رسد.

سنسور بسیار بزرگتر این دوربین‌ها نسبت به گوشی‌های هوشمند بزرگترین مزیتشان محسوب می‌شود و باعث می‌شود کیفیت تصویر بسیار بهتری داشته باشید. اما نکته‌ی منفی این است که استفاده از یک سنسور بزرگتر باعث می‌شود همه چیز، از جمله بدنه و لنز بزرگتر شوند.

سونی RX100 VII یکی از بهترین دوربین‌های کامپکت محسوب می‌شود، اما با این حال می‌توانید دوربین‌های بسیار ارزان‌تری را پیدا کنید که در کنار سنسور کوچک‌تر، لنزی با زوم بیشتر داشته باشند.

نوع دیگری از دوربین‌های کامپکت، کامپکت‌های سوپر زوم هستند. همانطور که از نام آنها معلوم است، این دسته معمولا زوم بسیار زیادی را دارند. در حال حاضر رکورد دار بیشترین میزان زوم نیکون P1000 است که زومی ۱۲۵ برابری را ارائه می‌دهد ( فاصله کانونی معادل ۲۴-۳۰۰۰ میلی متری ). چنین دوربین‌های انعطاف پذیری بسیار زیادی را در قالبی کوچک به شما می‌دهند.

این دسته از دوربین‌ها در نگاه اول بسیار شگفت انگیز هستند، اما طبیعتا نمی‌توانید از یک دوربین چند صد دلاری انتظار همان کیفیتی را داشته باشید که با یک لنز چند هزار دلاری و یک دوربین DSLR به دست می‌آید. البته شاید بتوان گفت هنوز هم کیفیت آنها از دوربین گوشی‌های هوشمند تا حدی بهتر است.

مدل‌هایی مثل خانواده‌ی RX10 سونی از سنسورهای یک اینچی یا بزرگتری استفاده می‌کنند که باعث می‌شود کیفیت تصویر بسیار عالی باشد، اما نمی‌توانند زوم اینچنین گسترده‌ای را ارائه دهند.

دسته‌ی دیگر دوربین‌های کامپکت، مدل‌های ضد آب و ضد ضربه هستند که طراحی خشن و زمختی دارند. این دسته از دوربین‌ها مخصوص افرادی است که می‌خواهند در ساحل یا شرایط بد آب و هوا عکاسی کنند. صد البته که کیفیت آنها از گوشی‌های هوشمند بسیار کمتر است، اما شاید داشتن یک همچین دوربینی بتواند اطمینان بیشتری را به شما، در حین عکاسی در شرایط سخت بدهد.

پیشنهاد نویسنده : بهترین دوربین‌های کامپکت

دوربین‌های بدون آینه ( Mirrorless )

این دسته از دوربین‌ها کیفیت تصویر فوق‌العاده‌ای داشته و عملکرد آنها نیز واقعا سریع است. با وجود ابعاد بسیار کوچکتر نسبت به دوربین‌های DSLR اما از نظر مشخصات فنی و سخت افزاری کاملا برابر هستند.

نام ” بدون آینه ” به این دلیل است که این دسته از دوربین‌ها بر خلاف DSLR ها درون خود آینه ندارند، به همین ترتیب استفاده از منظره یاب اپتیکال یا نوری نیز در آنها غیر ممکن خواهد بود. در عوض این دوربین‌ها همیشه از حالت لایو ویوو یا نمایش زنده استفاده می‌کنند، خواه روی صفحه نمایش LCD باشد یا روی منظره یاب الکترونیکی ( EVF ).

دوربین‌های بدون آینه به طور معمول نسبت به کامپکت‌ها گران‌تر هستند، اما مدل‌های ارزان‌تر آنها نیز کیفیت بسیار خوبی دارند. حتی در پایین‌تر سطح هم می‌توان گفت کیفیت بدون آینه‌ها بسیار بهتر از کامپکت‌ها است.

فرمت‌های مختلفی از سنسور دوربین‌های بدون آینه وجود دارد که در کمپانی‌های مختلف به شیوه‌های متفاوتی استفاده می‌شود. برای مثال پاناسونیک و الیمپوس از سنسورهای میکرو چهار سوم استفاده می‌کند، به این معنی که می‌توانید از لنزهای پاناسونیک روی دوربین‌های الیمپوس استفاده کنید یا برعکس.

فوجی فیلم نیز از سنسورهای بزرگتر APS-C برای دوربین‌های سری X خود استفاده می‌کند. کانن نیز برای سری Eos M خود از همین فرمت استفاده می‌کند، اما مانت این دوربین‌ها با هم متفاوت است و نمی‌توان از لنزهای هر برند برای برند دیگر استفاده کرد.

سونی و نیکون نیز از هر دو فرمت APS-C و فول فریم برای سنسور دوربین‌های خود استفاده می‌کنند. به طور کلی هر کمپانی برای هر سری از دوربین‌های خود روند خاصی را در نظر گرفته و از سنسورهای متفاوتی استفاده می‌کند.

در یکی دو سال اخیر تعداد دوربین‌های بدون آینه‌ی فول فریم بسیار بیشتر شده و کمپانی‌های بیشتری به سمت تولید آنها روی آورده‌اند، همین هم باعث جذاب‌تر شدن رقابت و البته سخت‌تر شدن انتخاب برای کاربران شده است.

کانن، نیکون و پاناسونیک را از سال ۲۰۱۸ به بعد می‌توان رقبای اصلی سونی در بازار دوربین‌های بدون آینه به حساب آورد. تا پیش از این سونی بدون هیچ شک و شبهه‌ای پادشاه بدون آینه‌ها بود، اما حالا قضیه کمی تغییر کرده است.

قیمت دوربین‌های بدون آینه از حدود ۵۰۰ دلار شروع می‌شود و برای مدل‌های حرفه‌ای می‌تواند تا چند هزار دلار هم برسد. سنسورهای APS-C چندین برابر بزرگتر از سنسورهای گوشی‌های هوشمند هستند و به همین دلیل کیفیت بسیار بیشتری دارند. همچنین اکثر دوربین‌های بدون آینه از رزولوشن تصویر ۲۰ مگاپیکسل یا بیشتر استفاده می‌کنند.

اگر سبک عکاسی شما نیاز دارد رزولوشن بسیار بیشتری هم داشته باشید، می‌توانید به دوربین‌هایی نظیر A7R IV سونی با رزولوشن ۶۱ مگاپیکسل نگاهی داشته باشید که در حال حاضر بیشترین رزولوشن را دارد. فوجی فیلم GFX 100 البته یک مورد خاص است که از سنسور مدیوم فرمت استفاده می‌کند و رزولوشن آن ۱۰۰ مگاپیکسل است، قیمت آن نیز از ۱۰٫۰۰۰ دلار فراتر می‌رود !

پیشنهاد نویسنده : بهترین دوربین‌های DSLR

دوربین‌های DSLR

دوربین‌های DSLR از نظر محدوده‌ی قیمتی کاملا مشابه دوربین‌های بدون آینه هستند و دقیقا همانند آنها از مدل‌های مبتدی تا پیشرفته را شامل می‌شوند. یک دوربین DSLR سطح مبتدی به دلیل استفاده از سنسور بزرگتر، می‌تواند کیفیت به مراتب بهتری نسبت به دوربین‌های کامپکت داشته باشد.

البته باید در نظر داشته باشید که دوربین‌های سطح مبتدی همان کیفیت و سرعت نمونه‌های حرفه‌ای را ندارند. اگر ابعاد این دسته از دوربین‌ها برای شما آزار دهنده نباشد، قیمت آنها از چیزی در حدود ۵۰۰ دلار شروع می‌شود و برای خرید مدل‌های حرفه‌ای باید تا چند هزار دلار هزینه کنید.

دوربین‌های DSLR نسبت به دوربین‌های بدون آینه لزوما کیفیت بهتری را ارائه نمی‌دهند، اما مزایا و معایب دیگری دارند که آنها را با هم بررسی خواهیم کرد. برای مثال بدون آینه‌ها از منظره یاب الکترونیکی استفاده می‌کنند و DSLR ها از منظره یاب‌های اپتیکال.

منظره یاب‌های الکترونیکی امکانات نسبتا بیشتری را در اختیار کاربر می‌گذارند و منظره یاب‌های اپتیکال مصرف باتری بسیار کمتری داشته و تصویر بسیار واقعی‌تری را به نمایش در می‌آورند. البته در نهایت انتخاب بین این دو کاملا سلیقه‌ای و متناسب با نیاز کاربر خواهد بود. فراموش نکنید که مدل‌های الکترونیکی از باتری به اندازه‌ی چند هزار پیکسل روشن، بیشتر کار خواهند کشید.

بزرگترین تفاوت بین DSLR ها و بدون آینه‌ها در ابعاد و وزن آنها است. دوربین‌های DSLR ابعاد بسیار بزرگی داشته و وزن آنها نیز معمولا خیلی بیشتر است، اما بدون آینه‌ها کوچکتر بوده و وزن کمتری هم دارند. دلیل اصلی این تفاوت در ابعاد حذف آینه‌ی داخلی در دوربین‌های بدون آینه است.

در بحث فیلم برداری نیز بدون آینه‌ها چند قدم جلوتر هستند، البته نه به دلیل کیفیت بیشتر آنها، بلکه در حین فیلم برداری منظره یاب اپتیکال در دوربین‌های DSLR عملا بی استفاده خواهد ماند، در نقطه‌ی مقابل منظره یاب اپتیکال در بسیاری موارد برای فیلم برداری خیلی کاربردی هستند.

دیگر تفاوت بزرگ در عمر مفید باتری است. معمولا دوربین‌های DSLR میانرده یا بالا رده توانایی ثبت بیش از ۱۰۰۰ شات را با هر بار شارژ کامل باتری دارند، در حالی که در دوربین‌های بدون آینه این عدد به حدود ۴۰۰ می‌رسد.

برای بسیاری از کسانی که می‌خواهند اولین دوربین خود را بخرند، من دوربین‌های DSLR را پیشنهاد می‌دهم. شما می‌توانید پس از استفاده از این دوربین‌ها و حرفه‌ای شدن در عکاسی با دوربین، به سمت بدون آینه‌ها مهاجرت کنید.

اما برای افراد حرفه‌ای‌تر، مهمترین تفاوت می‌تواند در ابعاد باشد. اگر شما دوربینتان را خیلی با خود جا به جا می‌کنید به دنبال بدون آینه‌ها باشید و اگر بیشتر از دوربین خود روی سه پایه استفاده می‌کند، یک مدل DSLR هم می‌تواند برایتان بسیار عالی باشد.

پیشنهاد نویسنده : بهترین دوربین‌های بدون آینه ( mirrorless )

تا چه میزان می‌خواهید هزینه کنید ؟

در حالت ایده‌آل شما نیازی به این ندارید که متحمل هزینه‌ای سنگین بشوید تا به چیزی که نیاز دارید برسید، اما همانطور که احتمالا حدس می‌زنید، هر چقدر هزینه کنید، همانقدر هم امکانات دریافت خواهید کرد. در واقع نکته‌ی مهم این است که شما پیش از خرید دوربین بدانید چه نیازهایی دارید و کدام بخش‌ها برایتان اهمیت بیشتری دارد.

اگر قصد دارید عکاسی را به طور حرفه‌ای دنبال کنید، بهتر است به دنبال مدل‌های گران قیمت با امکانات زیاد باشید، اگر صرفا به عنوان عکاسی از خانواده می‌خواهید از دوربینتان استفاده کنید اما در عین حال کیفیتی بیشتر از موبایلتان می‌خواهید، دوربین‌های میانرده برای شما مناسب‌تر خواهند بود.

گرچه ممکن است شما دوربینی را تهیه کنید که امکانات فراوانی داشته باشد، اما با توجه به ژانری که عکاسی می‌کنید، هیچ گاه نیاز به برخی از آنها نداشته باشید؛ با این حال وجود امکانات بیشتر بسیار بهتر است، چرا که انعطاف بیشتری را به شما می‌دهد.

اما شرایط حال حاضر بازار و قیمت‌های نجومی ممکن بسیاری را ناامید از خرید یک دوربین جدید بکند، پس بهترین راه این است که در ابتدا نیازهای خود را دوباره بررسی کنید؛ اگر گوشی هوشمندتان جواب گوی کارهای شماست از خرید دوربین اجتناب کنید، اما اگر می‌خواهید دوربین بخرید، بهتر است از یک دوربین سطح مبتدی ارزان قیمت شروع کرده و سپس به دنبال نمونه‌های گران قیمت‌تر بروید.

برای به دست آوردن کیفیتی مناسب، حداقل باید ۵۰۰ دلار هزینه کنید و این یعنی کیفیت اندکی بیشتر از گوشی هوشمندتان. مطمئن باشید که یک دوربین گران قیمت شما را به یک عکاس بهتر تبدیل نخواهد کرد. مهمترین فاکتور در عکاسی دید عکاس است، دوربین و سایر تجهیزات در مرحله‌ی بعدی قرار دارند.

چند مگاپیکسل خوب است ؟ ( رزولوشن تصویر )

اگر مشخصات فنی دوربین‌ها را دیده باشید، احتمالا با رزولوشن سنسور آشنا خواهید بود. این عدد با واحد مگاپیکسل خوانده می‌شود و در هر دوربین مقدار متفاوتی دارد ( می‌تواند ۱۶ مگاپیکسل، ۲۰ مگاپیکسل و یا … ) باشد.

اگر در ذنتان از خود پرسیدید که یعنی یک دوربین کامپکت ۲۰ مگاپیکسلی کیفیتی برابر با یک DSLR 20 مگاپیکسلی دارد، جواب شما بدون شک خیر است؛ انگار که شما یک وانت را با یک خودروی سوپر اسپورت مقایسه کرده و بگویید هر دو چهار چرخ دارند !

مهمترین فاکتور در تعیین کیفیت نهایی تصویر سایز سنسور است، در واقع ابعاد سنسور نسبت به تعداد پیکسل‌های موجود در آن اهمیت بسیار بیشتری دارد. به همین دلیل کیفیت تصویر در یک دوربین که به یک سنسور ۱/۲٫۳ اینچی مجهز شده، به هیچ عنوان با یک دوربین DSLR با سنسوری APS-C یا فول فریم قابل مقایسه نخواهد بود، حتی اگر از نظر عدد مگاپیکسل بیشتر باشد.

علاوه بر آن فاکتورهای دیگری هم وجود دارند که مستقیما با سایز سنسور در ارتباط هستند، مثل میزان نورگیری یا کنترل عمق میدان. در واقع می‌توان مهمترین دلیل را برای کیفیت بیشتر در سنسورهای بزرگتر، دریافت نور بیشتر در آنها دانست.

ابعاد بزرگتر باعث می‌شود میزان نوری که به سنسور می‌رسد بسیار بیشتر باشد، به همین دلیل در تاریکی عکس‌های بهتری را ثبت خواهید کرد، در حالی نویز کمتری هم در تصویرتان ثبت خواهد شد. علاوه بر آنها در دوربین‌هایی که سنسور بزرگتری دارند، کیفیت رنگ و کنتراست تصویر نیز بسیار بهتر است.

البته این باز هم بدان معنا نیست که دوربین‌هایی با رزولوشن زیاد هیچ جایگاهی ندارند، مهمترین اثر رزولوشن تصویر یا همان عدد مگاپیکسل در سایز چاپ تصاویر است. هر چه وضوح تصویر سنسور شما بیشتر باشد می‌توانید تصویرتان را در سایز بزرگتری چاپ کنید. البته همچنان نمی‌توانید مگاپیکسل بیشتر را در یک دوربین کامپکت با یک DSLR یا بدون آینه مقایسه کنید.

پیشنهاد نویسنده : بهترین دوربین‌های اکشن

نکته‌ای که در اینجا باید در نظر داشته باشید این است که اکثر دوربین‌ها از رزولوشن ۲۰ مگاپیکسل یا بیشتر استفاده می‌کنند، این رزولوشن برای چاپ در ابعاد متوسط هم کاملا مناسب است، برای مثال اگر بخواهید یک تصویر ۵۰ در ۷۰ را برای دیوار منزلتان چاپ کنید، رزولوشن ۱۶ مگاپیکسل هم برایتان کافی خواهد بود.

پس رزولوشن بیشتر از این تنها برای گرافیست‌ها می‌تواند مهم باشد یا افرادی که قصد دارند تصاویرشان را در سایزهای بسیار بزرگ و متری چاپ کنند.

سرعت و عملکرد

این روزها، بیشتر دوربین‌ها برای استفاده‌های گاه به گاه به اندازه‌ی کافی سریع هستند. دوربین‌هایی با لنز قابل تعویض، چه بدون آینه و چه DSLR، معمولاً عملکرد بهتری نسبت به دوربین‌های کامپکت جمع و جور دارند. آنها سریعتر فوکوس می‌کنند، سوژه‌ها را بهتر ردیابی می‌کنند و در هر ثانیه می‌توانند تصاویر بیشتری را ثبت کنند.

توصیه می‌کنم به دنبال دوربینی باشید که حداقل از عکاسی پیاپی با نرخ ۵ فریم بر ثانیه پشتیبانی کند. البته اگر به عکاسی از کودکان یا عکاسی ورزشی علاقه دارید ممکن است نیازتان چیزی بیش از این نرخ باشد. بنابراین سعی کنید گول ترفندهای تبلیغاتی را نخورید.

ممکن است نرخ ۱۰ یا ۲۰ فریم بر ثانیه برای عکاسی بسیار عالی باشد، اما به همان اندازه که شگفت انگیز است، می‌تواند کاربردی هم نباشد؛ در واقع افراد بسیار کمی نیاز به این نرخ بالا دارند.

ارگونومی و متریال ساخت

این یک عنصر کم اهمیت در راهنمای خرید دوربین است. در صورت امکان، قبل از خرید دوربین مد نظرتان را در دست گرفته و اندکی با آن کار کنید. اطمینان حاصل کنید که دوربین به راحتی در دست شما قرار می‌گیرد و آنقدر سنگین نیست که از حمل کردن آن پشیمان شوید.

دوربینی که خریداری می‌کنید باید بتواند به خوبی به شما امکان دسترسی به تنظیمات مختلف، چه فیزیکی و چه نرم افزاری را بدهد. هر چقدر منوها ساده‌تر باشند شما هم سریع‌تر با آن ارتباط برقرار خواهید کرد و کارتان آسان‌تر خواهد شد.

مدل‌هایی که به صفحه نمایش لمسی مجهز شده‌اند می‌توانند تجربه‌ی کاربری بسیار بهتری را در اختیار شما قرار دهند، البته در عین حال هم می‌توانند یک فاجعه را شکل دهند، البته به شرطی که چینش دکمه‌ها و رابط کاربری در آن مناسب نباشد.

همچنین لازم است صفحه نمایش کاملا کالیبره شده باشد. بخش بزرگی از این موضوع کاملا ذهنی است، یعنی باید دوربین را در دستتان بگیرید و کمی با آن کار کنید، ممکن است افراد مختلف با رابط‌های کاربری مختلف هم راحت‌تر باشند.

البته الزامی هم وجود ندارد که دوربین را خودتان تست کنید، اگر می‌خواهید خریدتان را به صورت آنلاین انجام دهید، پیش از آن حتما ویدئوهای تجربه‌ی کاربری یا نقد و بررسی‌های تخصصی را از یوتوب مشاهده کنید.

لنزهای قابل تعویض

ویژگی‌های زیادی وجود دارد که تعیین می‌کند یک دوربین خوب است یا نه، که شاید مهمترین آنها قابلیت تعویض لنز باشد. در واقع اگر دوربینی داشته باشید که از قابلیت تعویض لنز پشتیبانی کند، می‌توانید به مجموعه‌ای گسترده از لنزها با قابلیت‌ها و توانایی‌های مختلف نیز دسترسی داشته باشید.

فرض کنید شما یک عکاس پرتره هستید، لنزی که مناسب شما خواهد بود یک لنز پرایم با دیافراگم بسیار باز خواهد بود، در صورتی که دوربین شما لنزی قابل تعویض داشته باشد به سادگی می‌توانید لنز مد نظرتان را جایگزین کنید، اما در صورتی که یک دوربین کامپکت داشته باشید، مجبورید با همان لنز ثابت بسازید.

پس هر چقدر هم که یک دوربین کامپکت کیفیت خوبی داشته باشد، باز هم نمی‌تواند این تنوع لنز و کاربری را به شما بدهد. البته برای عکاسان گاه به گاه این مشکل خیلی بزرگی هم نیست. حتی می‌توان گفت بسیاری از افراد ممکن است تنها به یک لنز زوم با رنج فاصله کانونی خوب احتیاج داشته باشند و در سال یک بار هم لنزشان را تعویض نکنند، برای این افراد دوربین‌های کامپکت هم خوب خواهد بود.

بیشتر دوربین‌های DSLR و دوربین‌های بدون آینه معمولاً با یک لنز کیت اولیه و ساده به فروش می‌رسند. این لنزها کوچک و جمع و جور هستند و زوم قابل قبولی را هم ارائه می‌دهند، اما در واقع نمی‌توانند تمام پتانسیل دوربین را نشان دهند. در واقع شما با استفاده از یک لنز کیت از بخش کوچکی از ویژگی‌ها و امکانات دوربینتان استفاده خواهید کرد و برای دیدن نهایت کیفیت، باید از یک لنز با کیفیت استفاده کنید.

تغییر لنز در دوربین به معنای واقعی می‌تواند همه چیز را تغییر دهد و این موضوع به حدی مهم و بزرگ است که برای خرید لنز یک راهنمای جداگانه را نوشته‌ام. پیشنهاد می‌کنم مقاله‌ی زیر را از دست ندهید :

پیشنهاد نویسنده : راهنمای خرید لنز : چه لنزهایی برای من مناسب است ؟

معمولا افرادی که می‌خواهند برای اولین بار یک دوربین بخرند می‌پرسند که آیا می‌توان از لنزهای کانن روی دوربین‌های نیکون استفاده کرد یا برعکس. به طور کلی شما نمی‌توانید لنزهایی از یک برند را به دوربین‌هایی از یک برند دیگر وصل کنید، مگر با استفاده از آداپتورها و البته به قیمت از دست رفتن بخشی از قابلیت‌ها و امکانات.

اما یک استثناء هم وجود دارد که در مورد دوربین‌های میکرو چهار سوم است، یعنی دوربین‌هایی که توسط پاناسونیک و الیمپوس تولید می‌شوند. در واقع لنزهای این دو کمپانی با دوربین‌های یکدیگر سازگاری کامل دارند.

همچنین کمپانی‌های شخص ثالث تولید لنز نیز مثل سیگما و تامرون وجود دارند که لنزهایی را برای دوربین‌های کمپانی‌های مختلف تولید می‌کنند، مثل کانن، نیکون و سونی، اما در هنگام خرید باید توجه داشته باشید که لنزی را بخرید که مخصوص دوربین شما باشد.

تثبیت کننده تصویر ( Image stabilization )

تثبیت کننده‌ی اپتیکال یا نوری تصویر با جابجایی عناصر موجود در لنزها، باعث از بین رفتن تاری در عکس‌های شما می‌شوند. این به خصوص برای لنزهایی با زوم طولانی که ثابت نگه داشتن آن‌ها دشوار است، بسیار مفید است. این یکی از ویژگی‌های بسیار مهم است، که البته برخی از دوربین‌ها به صورت داخلی به آن مجهز شده‌اند و برخی دیگر که از آن محروم هستند، به سیستم لرزشگیر خود لنز بسنده می‌کنند.

تثبیت کننده‌ی تصویر داخلی ( که اغلب به آن IBIS نیز گفته می‌شود ) در داخل خود دوربین و در مقابل سنسور قرار گرفته و در واقع لرزش هر لنزی را می‌تواند با حرکت دادن سنسور دوربین از بین ببرد. این سیستم را معمولا بیشتر در دوربین‌های بدون آینه می‌توان مشاهده کرد و اغلب هم بسیار عالی عمل می‌کند.

در عوض، تثبیت کننده‌ی تصویر الکترونیکی ( یا همان EIS ) نیز یک ترفند نرم افزاری در داخل خود دوربین است. اگرچه ممکن است تصویری که در نهایت به دست می‌آید کمی مبهم باشد، اما اغلب نتیجه‌ی قابل قبولی دارد. هر چند که این روش مقداری کراپ در تصویر را هم در پی خواهد داشت.

این روش را هم بیشتر در دوربین‌های اکشن مثل گوپرو هیرو ۸ بلک و البته برخی دوربین‌های DSLR سطح متوسط مثل کانن ۸۰۰D می‌توان مشاهده کرد.

منظره یاب اپتیکال و الکترونیکی ( OVF vs EVF )

همانطور که کمی بالاتر به آن اشاره کردم، منظره یاب یکی از تفاوت‌های اصلی بین دوربین‌های DSLR و بدون آینه به حساب می‌آید. اما جدایی از آن، در مجموع استفاده از هر نوع منظره یابی مزایا و معایب خود را دارد، با این حال بعضی از عکاسان استفاده از صفحه نمایش LCD را ترجیح می‌دهند.

یکی از مهمترین مزایای منظره یاب، امکان استفاده در زیر نور شدید آفتاب است، جایی که عملا صفحه نمایش از کار می‌افتد. هر دو نوع منظره یاب در نور روز عملکرد بسیار خوبی دارند و شما را یاری خواهند کرد.

دوربین‌های DSLR از منظره یاب‌های اپتیکال ( OVF ) استفاده می‌کنند که در واقع یک تصویر منعکس شده از آینه‌ای است که در مقابل سنسور قرار گرفته. در مقابل دوربین‌های بدون آینه و بعضی از کامپکت‌ها از منظره یاب‌های الکترونیکی ( EVF ) استفاده می‌کنند.

منظره یاب‌های دیجیتال در واقع همان تصویری را به شما نشان می‌دهد که در صفحه نمایش اصلی دوربین هم مشاهده می‌کردید، تنها از نظر ابعاد، رزولوشن و برخی موارد قابل نمایش تفاوت دارد. در دوربین‌های کامپکت رده بالا نیز می‌توان این نوع نمایشگر را دید، اما در مدل‌های میان‌رده یا پایین‌رده به دلیل حفظ ابعاد و وزن از آنها استفاده نمی‌شود.

پیشنهاد نویسنده : سیستم فوکوس خودکار تشخیص فاز ( PDAF ) چیست و چگونه کار می‌کند ؟

منظره یاب‌های اپتیکال می‌توانند روشن‌ترین و واضح‌ترین تصویر ممکن را به شما نشان دهند، در عین حال از باتری هم استفاده نمی‌کنند. اما منظره یاب‌های الکترونیکی برای نمایش از عمر باتری دوربین استفاده می‌کنند، با این حال مزایایی هم دارند.

برای مثال شما می‌توانید تصویر نهایی که توسط دوربینتان ثبت خواهد شد را با همان تنظیمات نوردهی و تنظیمات رنگی مشاهده کنید، همچنین می‌توانید برای مشاهده‌ی بهتر نقطه‌ی فوکوس روی آن زوم کنید. جدایی از تمام اینها اطلاعات دیگری نیز برایتان در این نمایشگر کوچک به نمایش در خواهد آمد.

فیلم برداری

بسیاری از فیلم برداران حرفه‌ای نیز در سالیان اخیر از دوربین‌های عکاسی به جای دوربین‌های فیلم برداری برای ضبط ویدئوهایشان استفاده می‌کنند. بسیاری از دوربین‌های امروزی قابلیت ضبط ویدئو با رزولوشن خارق‌العاده‌ی ۴K Ultra HD را ارائه می‌دهند که برای فیلم برداران کافی خواهد بود.

معمولا دوربین‌های DSLR و دوربین‌های بدون آینه هر کدام امکانات متفاوتی را برای فیلم برداری ارائه می‌دهند، اما جدایی از این تفاوت‌ها هر دو دسته برای فیلم برداری حرفه‌ای و حتی فیلم برداری سینمایی بسیار مناسب خواهند بود. شما می‌توانید از لنزهای مختلف سینمایی که برای دوربین‌های عکاسی توسعه یافته است هم استفاده کنید تا کیفیت بسیار بهتری را به دست بیاورید.

نکته‌ای که باید خیلی دقیق به آن توجه کنید، نرخ فریم برای ضبط ویدئو است. عموما نرخ‌های ۲۴ و ۳۰ فریم بر ثانیه حرکتی کاملا طبیعی را نشان می‌دهند. نرخ ۶۰ فریم بر ثانیه نیز می‌تواند حرکت را بسیار صاف و خوب نشان دهد، اما گاهی اوقات ممکن است که شما اسیر تبلیغات برندهای مختلف بشوید.

برای مثال دوربینی که می‌تواند با رزولوشن ۴K فیلم برداری کند، اما تنها با نرخ ۱۵ فریم بر ثانیه، کمپانی سازنده ویژگی ۴K را بسیار بزرگ نوشته و در پاورقی به نرخ ۱۵ فریم بر ثانیه‌ای آن هم اشاره‌ی کوچکی می‌کند. در واقع این رزولوشن هر چقدر هم که خوب باشد، نرخ آن بیشتر شبیه به یک سوءتفاهم نه چندان جالب است.

می‌توان گفت برای استفاده‌های معمولی و گاه به گاه بیشتر دوربین‌ها کیفیت خوبی را ارائه می‌دهند، اما شاید مهمتر از کیفیت برای افراد مبتدی، سیستم لرزشگیر باشد. اگر نمی‌خواهید همواره یک سه پایه یا گیمبال را با خود حمل کنید، بهتر است دوربین شما به یک سیستم تثبیت کننده‌ی تصویر داخلی مجهز شده باشد، حتی یک لرزشگیر الکترونیکی هم می‌تواند بهتر از هیچی باشد.

حالت‌های عکاسی

دوربین‌های سطح مبتدی معمولا حالت‌های زیادی را برای عکاسی ارائه می‌دهند، اما تمام آنها در واقع همان حالت اتوماتیک هستند و تنها سه عنصر دیافراگم، سرعت شاتر و ایزو کمی در آنها تغییر کرده است. بعضی اوقات هم شاهد اضافه شدن یک فیلتر رنگی روی تصویر خواهیم بود.

با این حال مدل‌های پیشرفته‌تر دوربین با لنز قابل تعویض کنترل‌های کمتر و در عین حال حرفه‌ای‌تری را به شما ارائه می‌دهند که همه چیز در آنها به صورت دستی تنظیم می‌شود. البته حتی این دوربین‌ها هم حالت عکاسی خودکار را دارند، اما معمولا این حالت توسط عکاسان حرفه‌ای خیلی استفاده نمی‌شود.

اگر هنوز به همه‌ی تنظیمات در دوربین خود مسلط نیستید و فکر می‌کنید ممکن است در شرایطی به حالت اتوماتیک هم نیاز داشته باشید، بهتر است از دوربینی در ابتدای راه استفاده کنید که تمام امکانات آن بر اساس تنظیمات دستی نباشد؛ در واقع دوربین‌های میانرده گزینه‌های مناسب‌تری برایتان خواهند بود.

RAW در مقابل JPEG

JPEG فرمت استاندارد de facto برای تصویر است که تقریبا در همه جا استفاده می‌شود. اگر تا به حال تصویری را در اینترنت مشاهده کرده باشید، احتمالاً فرمت آن JPEG است. اکثر دوربین‌ها بطور پیش فرض با فرمت JPEG یا همان فرمت پردازش ( یا فشرده ) شده عکاسی می‌کنند.

اکثر افراد به همین حالت راضی هستند و بیش از این به کارشان نمی‌آید، اما اگر یک عکاس حرفه‌ای باشید و بخواهید تصویرتان را پس از ثبت ادیت کنید، به هیچ عنوان از این فرمت استفاده نخواهید کرد.

دوربین‌های سطح بالاتر، به ویژه مدل‌هایی با لنز قابل تعویض، امکان عکاسی با فرمت خام یا RAW را به کاربر می‌دهند. تصاویر RAW اطلاعات کاملی را از سنسور دوربین شما ضبط می‌کنند، بدون اینکه اطلاعاتی را همانند فرمت JPEG دور بیندازند. لزوماً این به معنای کیفیت بهتر تصاویر ثبت شده نیست، اما در عین حال انعطاف پذیری بیشتری را هم در حین پردازش تصویر یا ادیت به شما می‌دهد.

پیشنهاد نویسنده : اشکال، الگوها، بافت‌ها و خطوط در عکاسی : با کمی صبر و تمرین تصاویر بی نظیری را ثبت کنید !

در این فرمت می‌توان دمای رنگ و میزان نوردهی تصویر را تا حد بسیار زیادی تغییر داد، به شکلی که انگار در هنگام ثبت تصویر آن را تغییر داده بودید.

با توجه به تمام این اطلاعات اضافی که توسط سنسور دوربین ثبت می‌شود، حجم این پرونده‌ها نیز معمولا تا چهار برابر بیشتر از پرونده‌های JPEG است. اگر قصد عکاسی با فرمت RAW را دارید، حتماً یک کارت حافظه با ظرفیت زیاد و یک هارد اکسترنال برای پشتیبان گیری از تصاویرتان را داشته باشید.

Wi-Fi و GPS

با توجه به ترویج رسانه‌های اجتماعی، فناوری Wi-Fi تقریباً به یکی از ویژگی‌های ضروری در دوربین‌های مدرن تبدیل شده است. اگر می‌خواهید تصویر خود را مستقیماً از دوربین روی اینستاگرام یا فیس بوک به اشتراک بگذارید، بدون اینکه ابتدا دوربین خود را به لپ تاپ وصل کنید، باید دوربین شما از فناوری Wi-Fi داخلی پشتیبانی کند.

این روزها اکثر تولید کنندگان دوربین‌های دیجیتال از این قابلیت در دوربین‌های خود استفاده می‌کنند و در کنار آن ویژگی‌های دیگری را نظیر بلوتوث و NFC نیز قرار می‌دهند. علاوه بر آن اپلیکیشن‌هایی را هم برای سیستم عامل‌های اندروید و IOS توسعه داده‌اند که کار انتقال تصاویر به گوشی‌های هوشمند را بسیار ساده‌تر می‌کند.

در مورد GPS اما، این یک ویژگی ضروری برای همه‌ی افراد نیست. اگر مسافرت‌های زیادی انجام می‌دهید، GPS برای ثبت موقعیت تصاویر شما خوب است، بنابراین می‌توانید پس از ثبت به راحتی متوجه شوید که هر عکس در کجا ثبت شده است.

بسیاری از دوربین‌ها از این فناوری به طور داخلی استفاده نمی‌کنند، اما با استفاده از اپلیکیشنی که روی گوشی‌های هوشمندتان نصب می‌کنید، می‌توانید این قابلیت را هم به دوربینتان اضافه کنید. اما تعدادی از دوربین‌ها هم هستند که این ویژگی را به صورت داخلی دارند.

جدایی از این دو حالت، شما می‌توانید برای دوربینتان یک کیت GPS تهیه کنید ( البته اگر پشتیبانی می‌کند ) تا از این قابلیت استفاده کنید. البته به این نکته توجه داشته باشید که چه GPS به صورت داخلی باشد و چه خارجی، باتری بسیار زیادی را از دوربین شما استفاده خواهد کرد. بنابراین هر زمان که نیازی نداشتید، حتما آن را خاموش کنید.

ضد آب، ضد گرد و غبار و ضد شوک

اول از همه بگذارید یک سردرگمی بزرگ را برایتان روشن کنم، دوربینی که ضد آب است، ضد باران، ضد پاشش قطرات و یا ضد آب نیست. در واقع مفهوم ضد آب بودن برای یک دوربین به این معناست که تمامی درزها، دکمه‌ها و شیارها برای جلوگیری از ورود آب به خوبی پوشش داده شده‌اند، اما در صورتی که دوربینتان را درون آب غوطه‌ور کنید بی شک آسیب خواهد دید.

از طرف دیگر اگر شما تنها می‌خواهید در هوای بارانی عکاسی کنید یا جایی که کمی رطوبت دارد، یک دوربین ضد آب به خوبی جواب شما را خواهد داد، اما در صورتی که می‌خواهید هنگام غواصی عکاسی کنید، باید یا به دنبال دوربین‌هایی باشید که برای این منظور تهیه شدند و یا از کیس‌ها و قاب‌های مخصوص غواصی برای دوربینتان استفاده کنید.

بسیاری از دوربین‌های بدون آینه و DSLR بالا رده ضد آب هستند، این باعث می‌شود برای طیف وسیعی از عکاسان منظره مناسب باشند. در واقع می‌توان گفت کمی برف یا باران نمی‌تواند دوربین شما را خراب کند، و یا اگر اندکی زیر آبشار بمانید یا در مقابل یک موج کوچک قرار بگیرید، و یا حتی اگر بخواهید از روی قایق عکاسی کنید، در حالی که قطرات آب به سمت دوربینتان پرتاب می‌شوند، باز هم هیچ مشکلی نخواهید داشت.

اما در مورد دوربین‌های پایین رده این موضوع کمی تفاوت دارد، بیشتر دوربین‌های این دسته به هیچ وجه ضد آب نیستند و کوچکترین ذرات آب می‌توانند وارد بدنه شده و دوربین را به طور کامل خراب کنند، پس در هنگام استفاده از آنها باید به خوبی مراقب باشید.

نکته‌ی بسیار مهم دیگری که باید توجه داشته باید این است که تنها ضد آب بودن بدنه‌ی دوربین کافی نیست و علاوه بر آن لازم است لنزتان هم ضد آب باشد. پس اگر یک دوربین ضد آب و یک لنز معمولی دارید، باز هم به مشکل خواهید خورد.

اما به جز دوربین‌هایی با لنز قابل تعویض، دسته‌ای از کامپکت‌ها هم هستند که نه تنها در برابر آب به طور کامل مقاومند، بلکه در برابر ضربات شدید نیز مقاومت بسیار خوبی دارند. معمولا این دسته از دوربین‌ها می‌توانند تا عمق چند متری آب هم دوام بیاورند.

اما مشکل اصلی آنها قیمت بسیار زیاد و کیفیت نه چندان خوب است، کیفیتی که شاید بتوان گفت حتی از گوشی‌های هوشمند هم کمی پایین‌تر است. بنابراین اگر می‌خواهید از دوربینتان زیر آب استفاده کنید، بهترین حالت استفاده از دوربین‌های اکشن یا قاب‌های مخصوص غواصی دوربین هستند.

صحبت‌های پایانی

اگر بودجه‌ی محدودی دارید، برای مثال ۳۰۰ دلار یا حتی کمتر، بهتر است قبل از اقدام برای خرید دوربین به این فکر کنید که اصلا نیازی به داشتن یک دوربین مستقل دارید یا همان گوشی هوشمندتان می‌تواند نیازهایتان را برآورده کند.

اطمینان حاصل کنید که ویژگی‌هایی که به دنبالشان هستید، که می‌تواند قابلیت ضد آب بودن، زوم اپتیکال یا هر چیز دیگری باشد، در گوشی هوشمندتان وجود نداشته باشد. البته در صورتی که بودجه را تا این حد پایین آورده‌اید، باید بگویم که نباید انتظار زیادی هم از بابت کیفیت تصویر داشته باشید.

بهترین حالت برای خرید یک دوربین معمولی که استفاده‌ای آسان داشته و کیفیت آن هم از گوشی‌های هوشمند بهتر باشد، یک دوربین کامپکت پیشرفته با سنسوری ۱ اینچی است.

پیشنهاد نویسنده : فاصله کانونی لنز در عکاسی چیست و چه تاثیری دارد ؟

اما در صورتی که می‌خواهید کمی حرفه‌ای‌تر عکاسی کنید و یا به تازگی قصد ورود به دنیای عکاسی را دارید، بهتر است ابتدا از دوربین‌های DSLR شروع کنید. برای اینکه بتوانید دوربین مناسبی را برای شروع کار داشته باشید، لازم است چیزی در حدود ۵۰۰ دلار کنار بگذارید.

اگر هم توانایی خرید دوربین‌هایی گران‌تر را دارید، در صورتی که تجربه‌ی لازم در عکاسی را دارید با توجه به نیازهایتان بین دوربین‌های بدون آینه یا DSLR یکی را انتخاب کنید، اما در صورتی که هنوز به همه‌ی تنظیمات دوربین آشنا نیستید، شاید همان DSLR برایتان مناسب‌تر باشد.

به یاد داشته باشید که نه اعداد و ارقام، نه ابعاد و نه قیمت، هیچکدام تعیین کننده‌ی دوربین مناسب شما نخواهند بود، تنها باید به این توجه داشته باشید که نیازهایتان چیست و چه انتظاراتی را از دوربین آینده‌تان دارید. پس از بررسی تمامی این عوامل، به دنبال دوربینی باشید که انتظارات شما را به بهترین شکل برآورده کند.

امیدوارم مقاله‌ی ” راهنمای خرید دوربین : چه دوربینی برای من مناسب است ؟ “ برایتان مفید بوده باشد. نظرات و پیشنهادات خود را با ما در میان بگذارید. همچنین اگر پرسشی وجود داشت، آن را در بخش نظرات همین پست مطرح کنید تا پاسخ دهم. موفق باشید !

ارسال نظر

*

code

-->